Wymiana poglądów z komisarz Connie Hedegaard cz.I Zmiany klimatyczne



Komisarz C.Hedegaard: W kontekście zbliżającego się kolejnego szczytu klimatycznego w Katarze cała UE musi wypracować jednolite stanowisko. Zostanie ono prawdopodobnie wstępnie sprecyzowane już w maju, w drodze multilateralnych dyskusji z poszczególnym krajami. Wspólnota nie może zgodzić się na odejście od systemu ETS, bowiem jest to swoisty kręgosłup europejskiej polityki klimatycznej, który należy dalej modyfikować. Warto przyjrzeć się poszczególnym możliwościom, jakie w tym kontekście rodzi profil aukcyjny całego mechanizmu i jak zachowa się on w momencie, gdy rynek będzie przeciążony a popyt na certyfikaty emisyjne wyraźnie wzrośnie w stosunku do ich ceny i dostępności. Unia Europejska powinna mieć już możliwe scenariusze rozwoju tej sytuacji, wykraczające poza rok 2020. W ostatnim czasie pozycja negocjacyjna Wspólnoty uległa znaczącemu wzmocnieniu dzięki pracy Parlamentu, który uchwalił stopniowe przechodzenie unijnej gospodarki do roku 2050 na profil niskoemisyjny. Kolejny znaczny sukces to włączenie branży lotniczej do mechanizmu ETS. Konieczne są dalsze negocjacje w tej materii w ramach ICAO i szukanie porozumienia o charakterze globalnym, pomimo sprzeciwu, który szczególnie uwidocznił się podczas nieformalnego szczytu w tej sprawie w Moskwie. Kryzys gospodarczy i trudna sytuacja budżetów krajowych poszczególnych gospodarek europejskich nie ułatwiają działań Komisji. Jednak pomimo tych trudności, należy dołożyć wszelkich starań, aby znaleźć źródła finansowania dla projektów realnie służących ochronie środowiska naturalnego. Przesuwanie finansowania pomiędzy inwestycjami najlepiej przygotowanymi lub odkładanie ich realizacji w czasie nie powinno być postrzegane jako marnowanie pieniędzy, ale lepsze nimi gospodarowanie. Komisja Europejska bardzo liczy na PE, że zaproponowane rozwiązania w kierunku lepszej sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych, w tym pochodzących z transportu morskiego, ograniczenie zawartości siarki w paliwach żeglugowych oraz zaostrzenie norm hałasu w silnikach samochodowych – zostaną szybko i sprawnie przyjęte. W ostatnim czasie została również opracowana strategia adaptacyjna, która pozwoli wszystkim państwom Wspólnoty na dzielenie się dobrym praktykami w dziedzinie
tzw. dostosowania klimatycznego. Jednak kluczowymi wyzwaniami przed jakimi stoi obecnie unijna polityka klimatyczna będzie kontrola realizacji założeń mówiących o przechodzeniu gospodarki europejskiej w kierunku gospodarki niskoemisyjnej, przy jednoczesnym zwiększaniu jej efektywności energetycznej. Z pewnością są to działania na lata, jednak jakiekolwiek zaniechania w tym zakresie będą skutkowały tym, że pomimo już poniesionych ogromnych nakładów finansowych nie uda się zrealizować celu priorytetowego – przeciwstawienia się niekorzystnym zmianom klimatycznym.

R.Seeber: Czy Komisja przygotowuje kolejne rozwiązania prawne w kontekście procesu dalszej dekarbonizacji? Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych forsowane przez Wspólnotę napotyka w obecnym momencie na coraz silniejszy front światowego sprzeciwu na czele którego stoją Stany Zjednoczone i Chiny. Nie widać też przełomu w globalnym myśleniu, w związku z niską obecnie ceną certyfikatów emisyjnych. Tendencja jest wręcz odwrotna – najwięksi emitenci są zadowoleni, gdyż mogą emitować więcej zanieczyszczeń i mniej za to płacić.